Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο διάστημα έχουν πέσει πολλά στο κεφάλι του πρωθυπουργού. Οι καλοί πρωθυπουργοί όμως είναι για τα δύσκολα…

Και πιστεύουμε ότι τελικά στη διαχείριση των δυσκολιών η κυβέρνηση θα τα πάει καλά. Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξη γιατί με προβληματίζει το γεγονός, ότι ενώ ο κ. Μητσοτάκης επιζητεί την ενότητα των Ελλήνων και του πολιτικού συστήματος προκειμένου να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, δεν πράττει το ίδιο και για το εσωτερικό της κυβέρνησής του.

Είναι εμφανής ο τρόπος που διοικεί. Οι υπουργοί έχουν παραμεριστεί και κυβερνά με τους δικούς του ανθρώπους στο Μαξίμου και με κάποια, κυρίως, εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα που έχει κάνει υφυπουργούς ή, με τον τελευταίο ανασχηματισμό, αναπληρωτές υπουργούς. Αυτούς εμπιστεύεται και με αυτούς κυβερνά. Από την εξωτερική πολιτική, μέχρι την οικονομία.

Όλοι οι υπουργοί, με όσες αρμοδιότητες τους έχουν μείνει, εφαρμόζουν την πολιτική που αποφασίζεται στο υπουργικό συμβούλιο. Κανείς δεν μπορεί να κάνει του κεφαλιού του γιατί και η παραμικρή λεπτομέρεια και η τελευταία τροπολογία, ελέγχεται και εγκρίνεται από το Μαξίμου. Συνεπώς αν έχει κάπου δίκιο ο κ. Πέτσας ότι μιλά για συλλογική ευθύνη, είναι στην άσκηση της πολιτικής και όχι στα λάθη που γίνονται στη διαχείρισή της.

Θεωρώ λοιπόν, τουλάχιστον περίεργη την πολεμική που εξαπολύει γραφίδα ελεγχόμενη από το Μαξίμου εναντίον δύο υπουργών για δύο σημαντικά ζητήματα: Τις προσλήψεις στο δημόσιο και στο ασφαλιστικό. Τα πρόσωπα που στοχεύει είναι οι υπουργοί Εσωτερικών Τάκης Θεοδωρικάκος και Εργασίας Γιάννης Βρούτσης.  Τους κατηγορεί ότι ασκούν προσωπική –κρατικίστική- πολιτική στους διορισμούς στο δημόσιο και στις συντάξεις.

Για να βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους, σύμφωνα με την αρχή του Επιτελικού Κράτους, καμία πρόσληψη δεν μπορεί να γίνει αν δεν εγκριθεί – κάθε χρόνο- από το υπουργικό συμβούλιο του Σεπτεμβρίου. Και όσες δεν εγκριθούν στο συλλογικό αυτό όργανο που εκτελεί ουσιαστικά την πολιτική που χαράζει ο πρωθυπουργός, μετατίθενται για τον Σεπτέμβρη του επόμενου έτους. Τώρα αν η εν λόγω «γραφίδα» αντιδρά για τις έκτακτες τετράμηνες προσλήψεις που γίνονται με ευθύνη και χρήματα των Δήμων προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι πρόσθετες ανάγκες λόγω κορωνοϊού, τότε θα έπρεπε να γνωρίζει ότι αυτές προβλέπονται σε ΠΝΠ που έχει συντάξει, επίσης, στο μεγαλύτερο μέρος τους το Μέγαρο Μαξίμου και οι αρμόδιοι υπουργοί προσυπέγραψαν.

Τα ίδια ισχύουν και για τις συντάξεις, αναδρομικά κλπ και το ασφαλιστικό. Καμία απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί αν δεν είναι εγκεκριμένη από το υπουργικό συμβούλιο και αν δεν φέρει την υπογραφή του Ταμεία του κράτους, του έμπιστου του πρωθυπουργού, αναπληρωτή, πλέον, υπουργού Οικονομικών κ. Σκυλακάκη.

Συνεπώς και για τον κ. Βρούτση είναι άδικες οι κατηγορίες, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις κρατικιστικές του τάσεις. Τώρα, αν ο κ. Μητσοτάκης έχει παράπονα από τον κ. Βρούτση, ως γνωστόν είχε την ευκαιρία να τον αντικαταστήσει με την υπόθεση των vouchers αλλά δεν το έπραξε. Και σε κάθε περίπτωση, ως πρωθυπουργός, αυτός κρατάει το μαχαίρι, αυτός κρατάει και το πεπόνι. Οι αποφάσεις είναι δικές του.

Μία μόνο λογική δικαιολογεί την πολεμική εναντίον υπουργών του από ΜΜΕ που ελέγχει απόλυτα: Να προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα για να κόψει με διαφορετικό τρόπο το… πεπόνι. Αλλά στην περίπτωση αυτή είναι κρίμα γιατί το να ακυρώνεις και να απαξιώνεις στελέχη σου, τελικά εναντίον σου θα στραφεί, γιατί η δεξαμενή στελεχών της ΝΔ είναι πολύ περιορισμένη. Εκτός αν έχει αποφασίσει να κυβερνά, κυρίως με εξωκοινοβουλευτικούς και απόλυτα ελεγχόμενους. Αυτό όμως είναι κακό για τον ίδιο γιατί τον αποκόπτει από τον βασικό σύνδεσμό του με την κοινωνία που είναι οι βουλευτές.