Όχι, όχι…

Δεν είναι απ’ τα πέλματα της ερπύστριας….του θανάτου.

Είναι οι αβόλευτες ψυχές των παιδιών που ονειρεύονται ακόμη ν’ αλλάξουν τον κόσμο.

Κι αν ακούσεις απόψε νότες φυσαρμόνικας μην σιωπήσεις.

Τραγούδησε μαζί τους το σύνθημα του χρόνου.

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία.

Και ναι η ξαστεριά περήφανη θα ανθίσει στους μπαξέδες το δίκιο του κόσμου.

Α.Γ. Ανδρουλιδάκης