Στο πρόσωπο η απόγνωση, η θλίψη και ο πόνος

Πληγές βαθιά μες την ψυχή που δεν θα κλείσει ο χρόνος

Δεν μας εγύρεψαν πολλά λίγη μονάχα ελπίδα

Έφυγαν για δεν άντεχαν να ζούνε στην πατρίδα

Δεν φταίνε τα μικρά παιδιά με τα αθώα μάτια

Να τρέχουνε στο πρόσωπο δάκρυα με κανάτια

Δεν μας εγύρεψαν πολλά μονάχα ένα χάδι

Και ένα χαμόγελο Άνοιξης στης ανθρωπιάς σημάδι

Κι οι μάνες γάλα ψάχνουνε να δώσουν στα παιδιά τους

Θλίψη και πόνος μόνιμα φωλιάζει στη ματιά τους

Λίγης συμπόνιας ψάχνουνε με γάλα να βυζάξουν

Και όχι σε μνήματα νεκρών με τα παιδιά να αράξουν 

Δεν την τιμούν τέτοιες σκηνές σήμερα την πατρίδα

πάνω από τους τάφους των νεκρών να ψάχνουνε ελπίδα. 

Μόρια…
Φταίνε αυτοί
Φταίνε οι άλλοι
Φταίει και ο Χατζηπετρής

Μια φωτιά που δεν έκαψε μόνο τις εγκαταστάσεις αλλά άναψε φωτιές και στην κυβέρνηση..
Και οι φλόγες ανάβουν ακόμα όταν στις συσκέψεις συμμετέχει και ο επικεφαλής της ΕΥΠ τότε η σημειολογία γίνεται γρίφος και ο γρίφος απαιτεί λύσεις..

Τι έγινε λοιπόν στην Μόρια;;
Γιατί ,, και κυρίως ποιοι ,, έβαλαν τις φωτιές
Μήπως ο κορονοιός ήταν πρόσχημα και το πρόβλημα παίρνει άλλες προεκτάσεις.
Τελικά υπάρχουν πράκτορες, πρακτοριλίκια και άλλοι λοιποί συγγενείς..
Ποιος και που θα απαντήσει .

Συνήθως κανείς

Οι υπουργοί άφαντοι και όσοι ψελλίζουν κάτι λένε τα ίδια…

Πόσο χειρότερα τα έκαναν οι προηγούμενοι
Αγνοούν πως είναι κυβέρνηση 14 μήνες τώρα και οι υποσχέσεις πήγαν στράφι..
Που είναι άραγε οι έλεγχοι που είχαν υποσχεθεί για τις ΜΚΟ;

Τι έκαναν για την «μεγαλύτερη αποθήκη ψυχών στην Ευρώπη¨την Μόρια..
Που είναι οι υποσχέσεις για αποσυμφόρηση;;
Τρεις υπουργοί άλλαξαν αλλά τα προβλήματα τα ίδια
Απαράλλαχτα

Η χθεσινή μέρα..
Κάποτε οι πρόσφυγες επί αξέχαστης Τασίας λιάζονταν, έκαναν ηλιοθεραπεία και μετά θα εξαφανίζονταν

Τώρα δεν λιάζονται αλλά αποκτούν μαύρισμα με τους καπνούς της αδιαφορίας..
Αλήθεια που θα πάει η Μόρια
Θα μετακομίσει στην Ενδοχώρα και που;;
Η θα πάει σε άλλο μέρος της Λέσβου παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων..
Η Μόρια μπορεί να φώναζαν ορισμένοι πρόσφυγες μαζί με τις φλόγες μπάι μπάι μα όμως είναι εδώ…

Και η Ευρώπη μπορεί να ανοίγει αγκάλες αλλά αυτό δεν φτάνει
Πρέπει να ανοίξει τα σύνορα
Γιατί χωρίς το άνοιγμα των συνόρων και την υποδοχή τους από τις χώρες του βορά οι οποίες καλές προθέσεις θα γίνουν λόγια του αέρα.

Και οι πρόσφυγες έχουν χορτάσει…
Μακάρι η αλληλεγγύη του Μακρόν να συγκινήσει και άλλους Ευρωπαίους ηγέτες…

Αλληλεγγύη ανθρωπιά και κυρίως σύνορα ανοιχτά….
Έτσι θα δουν άσπρες μέρες οι πρόσφυγες μας

Εμείς φωνάζουμε

Είμαστε με τους πρόσφυγες, είμαστε με τους μετανάστες αλλά και η Μόρια μέσα από τις στάχτες της φωνάζει

Πάρτε μέτρα
Έρχονται δύσκολοι καιροί

Κυβερνητικός