Η συμφωνία Ελλάδος-Αιγύπτου έρχεται να «αντιπαρατεθεί» στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, δημιουργώντας ωστόσο μία σειρά από σοβαρά ερωτήματα αναφορικά με τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητά της απέναντι στις τουρκικές ορέξεις. 

Της Μαύρας Σαραντοπούλου


Άραγε στα αλήθεια είναι σε θέση αυτή η συμφωνία να κάμψει την τουρκική προκλητικότητα; Μέχρι στιγμής μάλλον το αντίθετο φαίνεται να συμβαίνει, δεδομένου ότι αμέσως μετά την γνωστοποίηση της συμφωνίας, εξέδωσε NAVTEX για ασκήσεις πραγματικών πυρών ανάμεσα σε Ρόδο και Καστελόριζο.

Πώς αυτή η συμφωνία θα βοηθήσει τη διεξαγωγή των διερευνητικών επαφών ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, οι οποίες όπως έχει ανακοινωθεί προβλέπονται να ξεκινούν μέσα στον Αύγουστο;

Υπάρχει η πιθανότητα η συμφωνία να επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που υποστηρίζει η κυβέρνηση; Δηλαδή αντί να περιορίσει την προκλητική συμπεριφορά, να «ανοίξει την όρεξη» για συνδιαχείριση στο Αιγαίο;

Μέχρι στιγμής οι όροι της Συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί, άρα δεν μπορούμε να βεβαιότητα να αποκλείσουμε ή να προβλέψουμε τις κινήσεις του αντιπάλου πάνω στη γεωστρατηγική σκακιέρα της λεκάνης της Μεσογείου.  Και αν το δυνατό σημείο της συμφωνίας, το οποίο μάλιστα δεν αμφισβητείται από την αντιπολίτευση, είναι πως αποτελεί μια πρωτοβουλία δύο χωρών βασισμένη στους κανόνες του διεθνούς, μία συμφωνία με «αδύνατους» όρους, θα είναι μία πολύ κακή συμφωνία που θα ανοίγει την όρεξη του Σουλτάνου, που έχει ήδη κεντράρει στο  Καστελόριζο.