Πολύς λόγος έγινε τα τελευταία 24ωρα για την υπόθεση των πολιτικών δικαιωμάτων των στελεχών της «Χρυσής Αυγής».

Είναι γεγονός ότι η απόφαση της Δικαιοσύνης δεν περιελάμβανε στέρηση των πολιτικών Δικαιωμάτων των καταδικασθέντων για τον απλούστατο λόγο ότι η τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ λίγο πριν αποχωρήσει από την εξουσία, στερούσε από τους Δικαστές αυτό το δικαίωμα.

Το πρωί της Πέμπτης ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ δια του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του κ. Ραγκούση ζήτησε από την κυβέρνηση, την οποία εκπροσωπούσε στη Βουλή ο υπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος, να φέρει μέχρι το μεσημέρι τροπολογία που θα ρυθμίζει το θέμα, ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να κατέβουν στις επόμενες εκλογές στελέχη της «Χρυσής Αυγής».

Ο κ. Θεοδωρικάκος του απάντησε θυμίζοντάς του το Σύνταγμα το οποίο στο άρθρο 51, παράγραφος 3, αναφέρει:

«Oι βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα, όπως νόμος ορίζει. O νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα».

Που σημαίνει ότι εφόσον υπάρξει αμετάκλητη απόφαση από την πλευρά της Δικαιοσύνης, τότε ο νόμος μπορεί να προβλέπει τον περιορισμό του εκλογικού δικαιώματος πολιτών που έχουν καταδικαστεί (αμετάκλητα) για εγκλήματα που έχουν διαπράξει. Αμετάκλητη απόφαση για την περίπτωση της Χρυσής Αυγής δεν πρόκειται να υπάρξει πριν από μια τριετία, τουλάχιστον, με δεδομένο ότι οι υποθέσεις που πηγαίνουν στον Άρειο Πάγο, παίρνουν τη σειρά τους και καθυστερούν.

Άρα πολύ σωστή η… ντρίμπλα Θεοδωρικάκου ο οποίος ουσιαστικά κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για κακό timing και επέμεινε να κατηγορεί το κόμμα της Αξιωματικής αντιπολίτευσης για τις ρυθμίσεις που έκανε προεκλογικά, λίγο πριν χάσει την εξουσία.

Ακολούθησε ωστόσο η παρέμβαση του υφυπουργού του κ. Θεόδωρου Λιβάνιου ο οποίος λίγα λεπτά μετά τις δηλώσεις του υπουργού του, αντί να επιμείνει στην απόκρουση της μπάλας που πέταξε στο γήπεδο της κυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ, αποδέχθηκε την πάσα και ουσιαστικά άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρξει ρύθμιση ανάλογη με εκείνη που, ομολογουμένως, έξυπνα, ζητούσε ο κ. Ραγκούσης, προκειμένου να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη.

Και ο μεν Θεοδωρικάκος το κατάλαβε και αντέδρασε πετώντας την μπάλα και πάλι στο γήπεδο του ΣΥΡΙΖΑ, αφού προφανώς ήθελε να κερδίσει χρόνο και να συνεννοηθεί με τον πρωθυπουργό, ο δε πιο άπειρος Λιβάνιος, πήρε μία πρωτοβουλία, και την ίδια στιγμή εξέθεσε τον πολίτικό του προιστάμενο.

Ωστόσο από την  συγκεκριμένη κοινοβουλευτική διαδικασία προέκυψαν ορισμένα ερωτήματα:

  1.  Γιατί ένας υφυπουργός παρουσία του προϊσταμένου του υπουργού λαμβάνει το λόγο στη Βουλή παίρνοντας διαφορετική θέση; Δεν πλήττεται έτσι η εικόνα της κυβέρνησης;
  2. Υπάρχουν στα αλήθεια πολιτικοί που πιστεύουν ακόμα ότι ο Έλληνας θα αποτραπεί από το να ψηφίσει ακροδεξιά αν υπάρξουν απαγορεύσεις;

Ως προς το δεύτερο οι σημερινοί πολιτικοί μπορούν να διδαχθούν από τη σκέψη του Κωνσταντίνου Καραμανλή που το πρώτο πράγμα που έκανε μετά την μεταπολίτευση, το 1974, ήταν να νομιμοποιήσει το ΚΚΕ;

Το ΚΚΕ στην παρανομία κέρδιζε συνεχώς έδαφος. Όταν νομιμοποιήθηκε άρχισε να φθίνει.

Και αν το παράδειγμα με το ΚΚΕ δεν πείθει, ελπίζουμε να πείσει το παράδειγμα της πατάτας, την οποία οι Έλληνες «αγάπησαν» όταν ο Καποδίστριας έβαλε φρουρούς να τη φυλάνε!

Συνεπώς το ζήτημα δεν είναι πώς θα απαγορεύσει η πολιτεία τη συμμετοχή της Ακροδεξιάς (με οποιοδήποτε όνομα) στις εκλογές. Αρκεί να θυμίσουμε ότι ανάμεσα στις εθνικές εκλογές του 2012 που 426.025 Έλληνες εμπιστεύθηκαν την ψήφο τους στη «Χρυσή Αυγή» έως τις ευρωεκλογές του 2014, όπου στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 είχε μεσολαβήσει η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, προστέθηκαν 110.888 νέοι ψηφοφόροι. Δηλαδή πάνω από εκατό χιλιάδες πολίτες επέλεξαν το νεοναζιστικό κόμμα παρότι τα στελέχη του ήταν ήδη κατηγορούμενα για συμμετοχή σε ένα ειδεχθές έγκλημα.

Οι αιτίες λοιπόν του προβλήματος είναι βαθύτερες. Δεν λύνονται με νομοθετικές διατάξεις και απαγορεύσεις. Λύνονται με συγκεκριμένες πολιτικές που θα ακυρώσουν τις αιτίες που οδήγησαν το μισό εκατομμύριο ψηφοφόρους στην Χρυσή Αυγή.

Παιδεία και αλλαγή νοοτροπίας χρειάζεται. Η δημοκρατία δεν επιβάλλεται με νόμους. Υιοθετείται και εφαρμόζεται με πειθώ. Και μόνο.

Υ.Γ. Και για την ιστορία, ας θυμηθούμε τι είπε χθες ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρος Κοντονής, μετά την παραίτησή του από τα κομματικά όργανα του κόμματος, γιατί και αυτό έχει τη σημασία του, στην αξιολόγηση των λόγων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Κοντονή, και ενόψει της ψήφισης με τη διαδικασία του κατεπείγοντος του νέου Ποινικού Κώδικα το 2019, είχε πει στον κ. Τσίπρα πως «με τις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα δεν υπάρχει πλέον στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και αυτό είναι κάτι που επίσης το είχα αναφέρει, έχοντας στο μυαλό μου και τη δίκη για τη Χρυσή Αυγή». Διαβάστε το σχετικό ρεπορτάζ του κυβέρνηση.gr.

  • Του Οδυσσέα Μόναχου