Μια σημαντική μεταρρύθμιση που αντιμετωπίζει το μείζον ζήτημα του ιδιαίτερα υψηλού ιδιωτικού χρέους που συσσωρεύθηκε και διογκώθηκε κατά την πολυετή οικονομική κρίση στην Ελλάδα και αποτελούσε βαρίδι τόσο για την οικονομία όσο και για την κοινωνία, αντιμετωπίζεται με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών που συζητείται στη Βουλή.

Με το νομοσχέδιο αυτό προτείνεται ένα σταθερό -και όχι περιστασιακό- πλαίσιο με χαρακτηριστικά που, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση, ανταποκρίνονται στις ανάγκες της οικονομία και της κοινωνίας.

Οι τέσσερις βασικές ρυθμίσεις που εισάγονται με το νέο πλαίσιο κωδικοποιημένες είναι οι εξής:

  1. Θεσμοθετείται πλέον ως μια πάγια πολιτική κοινωνικής προστασίας των ευάλωτων νοικοκυριών. Η  προστασία της πρώτης κατοικίας
  2. Παρέχεται συνολική λύση στο πρόβλημα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών, καθώς θεσπίζεται εξωδικαστικός μηχανισμός με αποπληρωμή σε έως και 240 δόσεις, για χρέη προς τράπεζες, διαχειριστές δανείων και Δημόσιο. Συνεπώς, ο οφειλέτης, εφόσον αποπληρώσει τα χρέη του σε έως 20 χρόνια, διασώζει ολόκληρη την περιουσία του (και όχι μόνο την πρώτη κατοικία του) και προστατεύει τους τραπεζικούς λογαριασμούς, τον μισθό, τη σύνταξη, τα εισοδήματά του.
  3. Παρέχεται κρατική επιδότηση των δανείων πρώτης κατοικίας των ευάλωτων νοικοκυριών για 5 χρόνια, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στη συνολική ρύθμιση χρεών και να διασώσουν ολόκληρη την περιουσία τους.
  4. Προβλέπεται διαγραφή όλων των χρεών σε περίπτωση πλήρους οικονομικής αδυναμίας ή μη βιώσιμου χρέους, με ταυτόχρονη παροχή δεύτερης ευκαιρίας, με ταχείες διαδικασίες, με τη διαγραφή χρεών, κατόπιν ρευστοποίησης του συνόλου της περιουσίας.

Συνεπώς οι ρυθμίσεις αναμένεται να δώσουν τη δυνατότητα σε πολλά νοικοκυριά να ανασάνουν από τα βάρη που σωρεύθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση το νομοσχέδιο είναι:
-Ολιστικό, καθώς θεσπίζεται ένα ενιαίο πλαίσιο που θα αντιμετωπίζει συνολικά το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους.
-Επιχειρηματικά γόνιμο, καθώς προσφέρει τη δυνατότητα επανεκκίνησης της επιχειρηματικότητας, μέσω της δεύτερης ευκαιρίας, ενώ καταπολεμά το φαινόμενο των επιχειρήσεων «ζόμπι».
– Κοινωνικά ευαίσθητο και δίκαιο, καθώς ξεκαθαρίζει «η ήρα από το στάρι» – δηλαδή τους κρυμμένους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» – και λαμβάνεται μέριμνα για τις πραγματικά ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
-Καινοτόμο, καθώς εισάγεται προληπτικός μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης του οφειλέτη ώστε να μην χρεοκοπήσει.
-Εθνικά αναπτυξιακό, καθώς θεσπίζει ένα συνεκτικό και δυναμικό πλαίσιο για την ενίσχυση του κόσμου της εργασίας και της κοινωνικής συνοχής, προστατεύοντας στον μέγιστο δυνατό βαθμό τον παραγωγικό ιστό της εθνικής μας οικονομίας. Απαλλάσσει επιχειρήσεις και νοικοκυριά από το μόνιμο στίγμα της οικονομικής αποτυχίας, παρέχοντάς τους ουσιαστικά διέξοδο από μια οικονομική “φυλακή”, μέσω της δεύτερης ευκαιρίας.

Με δεδομένο ότι η οικονομία εξακολουθεί να βρίσκεται σε κρίση, όχι μόνο από τα απόνερα της οικονομικής κρίσης στις αρχές της δεκαετίας, αλλά, κυρίως, λόγω της πανδημίας, αν θα ήθελε κάποιος να χαρακτηρίσει την πολιτική της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο θέμα, θα μπορούσε να εντοπίσει στοιχεία κοινωνικής δικαιοσύνης. Ας ελπίσουμε ότι η πορεία της οικονομίας να είναι τέτοια που θα δώσουν τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να προχωρήσει, εν ευθέτω χρόνο, σε ακόμα πιο ευνοϊκές ρυθμίσεις.

 

Γράφει ο Οδυσσέας Μόναχος