Γράφει ο Οδυσσέας Μόναχος

Σε συναγερμό έχει τεθεί και πάλι η ελληνική διπλωματία αλλά και εν μέρει οι Ένοπλες Δυνάμεις μετά την έξοδο του  Oruc Reis για έρευνες στα ελληνικά χωρικά ύδατα


Το πλοίο θα περάσει κοντά από τα ανατολικότερα νησιά της Ελλάδας, μια κίνηση που σε κάθε περίπτωση δυναμιτίζει τις επικείμενες διπλωματικές συνομιλίες μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας.

Θυμίζουμε ότι το Oruc Reis ολόκληρο τον Αύγουστο έκανε… βόλτες στην περιοχή, αφού κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για έρευνες, μιας και οι συνθήκες «πολέμου» με τα ελληνικά υποβρύχια και πολεμικά στο κατόπι του δεν επέτρεπαν να κάνει οποιαδήποτε έρευνα.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου η Τουρκία είχε ανακαλέσει το Oruc Reis, δίνοντας ουσιαστικά χώρο στη διπλωματία και στις διαπραγματεύσεις που είχαν κολλήσει για καιρό με την Αθήνα να ξαναρχίσουν, μετά από εβδομάδες κλιμακούμενων εντάσεων για τις έρευνες της Άγκυρας για υδρογονάνθρακες σε ύδατα που βρίσκονται εντός της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ.

Μέχρι σήμερα δεν είχε οριστεί ημερομηνία για την επανέναρξη του διαλόγου. Και η έξοδος του Oruc Reis στο Αιγαίο, σίγουρα δυσκολεύει τα πράγματα.

Το ερώτημα είναι βέβαια γιατί μια «αλεπού» της πολιτικής όπως ο Ερντογάν, τη στιγμή που η οικονομία του καταρρέει εκθέτει διεθνώς την Τουρκία ως χώρα ερειστική, ειδικά λίγο πριν επανεκκινήσουν οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες;

Μια πρώτη εκτίμηση είναι ότι ο στόχος του Ερντογάν είναι διττός:

Πρώτον, θέλει να στείλει ένα μήνυμα στη διεθνή κοινότητα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας πέραν των 6 μιλίων. Το γεγονός ότι κάνει τις έρευνες στα 6,5 μίλια από το Καστελόριζο το αποδεικνύει. Ενώ παράλληλα, επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα υπέρ της χώρας του.

Ο Ερντογάν θα προσέλθει στις συνομιλίες, όποτε τελικώς ορισθεί ημερομηνία επανέναρξής τους, αλλά θέλει να προσέλθει έχοντας δημιουργήσεις νέα δεδομένα. Τετελεσμένα γεγονότα.

Δεύτερον, ο Ερντογάν θέλει να στείλει ένα μήνυμα στη διεθνή κοινότητα – και κυρίως στην Ευρώπη που τον απειλεί με κυρώσεις- ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί άλλο το μπλοκάρισμα της οικονομίας του, που γίνεται εδώ και καιρό. Η τουρκική λίρα χάνει έδαφος μέρα με τη μέρα έναντι του ευρώ και του δολαρίου. Η Γερμανία, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φαίνεται να κάνει προσπάθειες να στηριχθεί η οικονομία του Ερντογάν, αλλά στην πράξη το κλίμα για την Τουρκία σε Ευρώπη και Αμερική είναι αρνητικό.

Ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση προσπαθεί να αντιστρέψει τα δεδομένα και να χρησιμοποιήσει απειλή έντασης στο Αιγαίο, ως όπλο για να σταματήσουν οι πιέσεις προς την τουρκική οικονομία, η οποία έχει τεράστια ανάγκη για δάνεια με ανεκτούς όρους και χρηματοδότηση από την ΕΕ. Αντί λοιπόν να κάνει το καλό παιδί για να πάρει χρηματοδοτήσεις επιχειρεί να εξαργυρώσει το νταϊλίκι του με μια ευνοϊκή στάση της Ευρώπης στη λογική «αν θέλετε ειρήνη πρέπει να πληρώσετε για να την έχετε». Και στη λογική αυτή, το πιθανότερο, θα βρει ως υποστηρικτή του και την Ελλάδα.

Οι κινήσεις του Ερντογάν είναι απρόβλεπτες. Προβληματίζουν πάντα για το αν θέλει να πετύχει αυτό που αρχικώς φαίνεται ότι είναι ο στόχος του.  Και αυτό ισχύει όχι μόνο για την οικονομία και τη διπλωματία, αλλά και για την ασφάλεια και την αμυντική πολιτική της χώρας του. Επί παραδείγματι, δεν είναι τυχαίο ότι τους S-400 που αγόρασε από τη Ρωσία, δεν τους έχει εγκαταστήσει στα παράλια της Μικράς Ασίας για να απειλήσει την Ελλάδα ή στα βάθη της Ανατολίας για να προφυλάσσει τα νώτα του από Ιράκ και Ιράν. Τους εγκατέστησε στην Άγκυρα για να φυλάσσει το παλάτι του από νέους πραξικοπηματίες!!!

Αλλά αυτός είναι ο Ερντογάν. Και όσοι τον αντιμετωπίζουν ως ευρωπαίο πολιτικό κάνουν λάθος. Μόνο ως σουλτάνος πρέπει να αντιμετωπίζεται, και η κυβέρνησή του ως καθεστώς και μάλιστα αυταρχικό και μη δημοκρατικό.

Συνεπώς το Oruc Reis για τον Ερντογάν αποτελεί όπλο διπλωματίας και όχι ερευνητικό μέσον.