Η Σύνοδος Κορυφής ξεκινά με το ερώτημα να ταλανίζει όχι μόνο Έλληνες αξιωματούχους και πολίτες αλλά και ευρωπαίους ηγέτες. Θα επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία για τη μέχρι τώρα προκλητική της συμπεριφορά, ιδιαίτερα στην Αν. Μεσόγειο ή για ακόμη μία φορά η Ένωση θα αρκεστεί σε συστάσεις μη θέλοντας να ταράξει τα ήδη ταραγμένα νερά; 


Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης 

Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης όπως αναφέρουν κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχει δύο εκφάνσεις: ή η Τουρκία θα παραμείνει στο μονοπάτι της αποκλιμάκωσης και της διευθέτησης των διαφορών με την Ελλάδα δια της διπλωματικής οδού, είτε θα υποστεί τις επιπτώσεις των πράξεων της αν επιστρέψει στις προκλήσεις και την επιθετικότητα. Αυτό θα εισηγηθεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Η ατζέντα 

Η συζήτηση των 27 ηγετών αφορά το σύνολο των ευρωτουρκικών σχέσεων, που περιλαμβάνουν από την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την μετανάστευση και τις εμπορικές επαφές μεταξύ των δύο μερών. Στα ευρωπαϊκά δέλεαρ υπάρχουν τα εργαλεία της χρηματοδότησης, των ενταξιακών κεφαλαίων που έχουν επί της ουσίας κλείσει για την Τουρκία και η ενίσχυση για την διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Αυτή η λίστα θετικών προβλέψεων μπορεί να λειτουργήσει ως το καρότο για την συνεργασία της Άγκυρας και εδραίωση σχέσεων εμπιστοσύνης.

Ωστόσο, επειδή η συμπεριφορά της τουρκικής ηγεσίας τον τελευταίο χρόνο δεν χαρακτηρίζεται από αξιοπιστία πρέπει να υπάρχει και το μαστίγιο. Αυτό είναι η λίστα των οικονομικών κυρώσεων που αποφασίστηκε στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών, τον περασμένο μήνα.

Ελληνική επιδίωξη είναι να καταστεί σαφές στην Τουρκία ότι εφόσον συνεχίσει τις παράνομες ενέργειες και τορπιλίσει τον διάλογο οι κυρώσεις θα λάβουν σάρκα και οστά. «Οι μονομερείς ενέργειες προκαλούν παρενέργειες και οι επιθετικές κινήσεις φέρνουν ανάλογες απαντήσεις», όπως το έθεσε χθες ο κ. Μητσοτάκης και αναμένεται να επαναλάβει σήμερα στους συνομιλητές του. Επιθυμία βέβαια είναι αυτά μέτρα να μην χρειαστεί να επιβληθούν, καθώς στόχος είναι η Άγκυρα να μείνει στο τραπέζι του διαλόγου και να αποδεχθεί την ισχύ του Διεθνούς Δικαίου λειτουργώντας εντός του αξιακού συστήματος της Δύσης. Άλλωστε κανείς στην Ευρώπη δεν θέλει να δει την Τουρκία να απομακρύνεται ακόμα περισσότερο από την δύση, κόβοντας τις γέφυρες συνεννόησης.